Sumburgh Head
Sumburgh Head (59°51.275′N, 1°16.449′W) położone jest na samym południowym końcu głównej wyspy Szetlandów. Znajdują się tam wysokie na 100 metrów klify, rezerwat RSPB, oraz Latarnia morska. Stara norweska nazwa tego miejsca to „Dunrøstar høfdi”, co oznacza „koniec na ogłuszającym dźwięku”.
Rezerwat RSPB w Sumburgh Head, jest najlepiej dostępną kolonią ptaków morskich. Okres lęgów trwa zazwyczaj od maja do połowy sierpnia i można wtedy ma brzegu z łatwością zaobserwować maskonury, mewy trójpalczaste, nurniki, alki krzywonose, kormorany i fulary.
Latarnia Morska w Sumburgh Head (59°51.235′N, 1°16.477′W) Nazwa Sumburgh pochodzi z języka norweskiego – Sunn Borg (południowy broch).
Podczas swojej delegacji, w sierpniu 1815 roku, pan Stevenson stwierdził, że Sumburgh Head, idealnie nadaje się na budowę latarni morskiej. Budowę budynku rozpoczęto w 1816 roku i kierował nią Jon Red z Peterhead. Ściany zbudowano o podwójnej grubości, aby nie dopuścić do rozpadania się murów. Zamontowano również 26 zamiast 21 zwierciadeł w części dającej światło. Całkowity roczny koszt utrzymania latarni w 1822 roku wynosił aż £650 funtów.
Najpoważniejszymi wykroczeniami latarników, było zaśnięcie na służbie i dopuszczenie do zgaśnięcia światła w latarni. Zdarzyło się to aż piętnaście razy w drugiej połowie XIX wieku. W 1871 roku, dwóch latarników, jeden z 23 letnim stażem, zostało wyrzuconych z pracy, po tym, jak chcieli zataić, iż jeden z nich nie dopilnował swoich obowiązków zasnął na służbie.
Mechanizm optyczny, składa się z równokątnych soczewek, dających błysk co 30 sekund.
Wieża latarnii znajduje się na wysokości 91 m n.p.m. i wysoka jest na 17 metrów. Prowadzą na nią 52 schody a jej światło, widziane jest Sumburgh odległości 37 km ( 23 mile).
W 1991 roku, latarnia została całkowicie zautomatyzowana. Prawnymi właścicielami budynków mieszkalnych (nie wieży) jest towarzystwo Shetland Amenity Trust.
Wpisz komentarz